Niniejsze sprawozdanie zbiorcze zostało sporządzone w oparciu o kilkadziesiąt szczegółowych sprawozdań nadesłanych przez Zgromadzenia i Instytuty żeńskie do Sekretariatu Konsulty KWPŻZZ w Polsce. Składa się ono z dwóch części.
Pierwsza jest próbą dokonania ogólnej charakterystyki obchodów Roku Jubileuszowego w Rodzinach zakonnych. Ponieważ wiele inicjatyw miało podobny przebieg w wielu lub wszystkich Wspólnotach konsekrowanych, takie uogólnienie wydawało się uzasadnione.
Druga część ma charakter kroniki - są to wyciągi z niektórych sprawozdań, gdzie siostry wspominają o konkretnych pomnikach materialnych, będących wotami Wielkiego Jubileuszu, o czynach jubileuszowych, którymi są np. nowe fundacje dzieł czy domów zakonnych, jak również podjęto próbę wyliczenia ciekawszych inicjatyw o charakterze apostolskim i duchowym. Nie jest to oczywiście wykaz kompletny.

I. JAK ZGROMADZENIA I INSTYTUTY PRZEŻYWAŁY JUBILEUSZ 2000 - PRÓBA OGÓLNEJ CHARAKTERYSTYKI

1. Przebieg Jubileuszu.

We wszystkich sprawozdaniach siostry podkreślają, że obchody Wielkiego Jubileuszu były starannie zaplanowane. W niektórych wspólnotach przygotowanie miało formę 15-letniej nowenny różańcowej, w wielu obejmowało ostatnie trzy lata (Rok Jezusa Chrystusa, Ducha Świętego i Boga Ojca), a wszędzie miało miejsce przygotowanie bezpośrednie.
Okólniki przełożonych wyższych (na rozpoczęcie Jubileuszu, a potem z okazji ważnych momentów roku, jak: Adwent, Wielki Post, dzień ekspiacji za grzechy Kościoła, akt zawierzenia Matce Bożej dokonany przez Papieża itp.) oparte były na dokumentach papieskich odnoszących się do Jubileuszu, były komentarzem do nich i próbą zastosowania do charyzmatu Zgromadzenia.
Wszystkie programy formacji duchowej w Zgromadzeniach i Instytutach oparte były na TMA, IM, Liście o pielgrzymowaniu... oraz na dokumentach Komitetu Obchodów Wielkiego Jubileuszu przygotowywanych na poszczególne lata poświęcone Osobom Boskim. Powoływano specjalne komisje jubileuszowe, które układały te programy i przygotowywały materiały pomocnicze.
Spotkania wewnątrz wspólnot zgromadzeniowych poszczególnych grup formacyjnych i ogólne (zebrania cotygodniowe, miesięczne dni skupienia, refleksje i dyskusje), jak również spotkania i sesje międzyzakonne poruszały tematykę jubileuszową. Podobnie i rekolekcje roczne młodzieży zakonnej (nowicjat, juniorat, młode profeski wieczyste) i różnych grup formacji permanentnej (przełożonych, katechetek i wychowawczyń, pielęgniarek, sióstr starszych itp.) miały charakter jubileuszowy. Rekolekcje najczęściej kończyły się celebracjami i pielgrzymkami wspólnotowymi do kościołów stacyjnych i sanktuariów. Wtedy też Zgromadzenia ponawiały akty oddania i zawierzenia Sercu Jezusowemu i Matce Bożej.
Zgromadzenia, które organizacyjnie składają się z kilku prowincji miały swoje wspólne dni i celebracje jubileuszowe, odbywały się też centralne obchody jubileuszowe w ramach poszczególnych prowincji.
Wszystkie Zgromadzenia brały udział w obchodach jubileuszowych na terenie Kościołów lokalnych - diecezjalnych i parafialnych; wspólnoty zakonne uczestniczyły w celebracjach z okazji różnych świąt, w otwarciu i zamknięciu drzwi jubileuszowych.

2. Akcenty jubileuszowe obecne we życiu wszystkich wspólnot.

a/. formacja:
* opracowywanie programów formacji duchowej,
* rozpoczynanie od ewangelizacji siebie - poszczególnych osób i wspólnot (częstsze prywatne studium Pisma świętego a także wspólnotowa refleksja nad słowem Bożym, poznawanie pism Ojców Kościoła i nauczania Papieża),
* łączenie rocznic i jubileuszy zgromadzeniowych z Wielkim Jubileuszem, jak też np. łączenie pielgrzymki do Rzymu z nawiedzeniem miejsc w istotny sposób związanych z historią Zgromadzeń czy osobami założycieli,

b/. modlitwa i asceza:
* dodatkowe adoracje dziękczynno-wynagradzające (często w nocy, w stałe dni tygodnia lub o stałej godzinie w ciągu dnia),
* codzienna praktyka odmawiania modlitwy Ojca Świętego na Rok Wielkiego Jubileuszu,
* modlitwa w intencjach Kościoła, Papieża i świata,
* intencje Mszy św. o nawrócenie osób zagubionych, uzależnionych,
* wzmożona modlitwa o pojednanie i przebaczenie w świecie i wśród nas,
* wspólne odmawianie różańca,
* czuwania przy Krzyżu Jerozolimskim wręczonym przewodniczącej Konsulty KWPŻZZ przez Ks. Prymasa podczas Narodowej Pielgrzymki do Ziemi Świętej; krzyż ten pielgrzymował po domach zakonnych,
* nabożeństwa pokutne z pogłębioną refleksją nad sakramentem pojednania i gotowością nawrócenia; bardzo często związane to było ze wzajemnym pojednaniem i wybaczeniem; wyrównanie "długów" względem innych, lepsze poznanie własnych słabości w realizacji zakonnej konsekracji i gorliwsze szukanie sposobów, by żyć nią autentyczniej,
* większa gorliwość w spełnianiu praktyk ascetycznych, takich jak post (np. w stałe dni tygodnia post ścisły) i uproszenie posiłków (oszczędności z myślą o ubogich, patrz niżej), czuwania, akty umartwienia, świadoma walka z grzechami języka oraz wierne zachowywanie milczenia zakonnego i powracanie do skupienia wewnętrznego.
Na podkreślenie zasługuje fakt, że wiele sióstr starszych i tych, które z różnych racji nie mogły brać udziału bezpośrednio w celebracjach jubileuszowych swym życiem modlitwy, pokuty, ofiary i ekspiacji wspierało wielkie wydarzenia Roku Świętego, wypraszając - jak ufamy - łaski dla Kościoła, a zwłaszcza Boże miłosierdzie dla najbardziej potrzebujących. Dla takich grup współsióstr organizowano pielgrzymki do pobliskich kościołów jubileuszowych.

c/. pielgrzymki:
* nawiedzanie świątyń jubileuszowych w celu uzyskania odpustu i szczególna pamięć o zmarłych (wiele sióstr ze wspólnot w pobliżu tych świątyń starało się nawiedzać je nawet codziennie),
* pielgrzymki do miejsc świętych - do Rzymu, Ziemi Świętej i wielu sanktuariów Europy i Polski,
* w miarę możliwości siostry starały się duchowo uczestniczyć w ogólnokościelnych wydarzeniach jubileuszowych przez korzystanie z radia i telewizji,

d/. znaki jubileuszowe:
* intronizacja Pisma świętego i figurki Dzieciątka Jezus (pozostawienie ich na wyeksponowanych miejscach na cały rok),
* logo jubileuszowe było obecne i wyeksponowane w dekoracjach kaplic i kościołów, a w niektórych wspólnotach - w domach generalnych czy prowincjalnych - wmurowano je na stałe jako trwałą pamiątkę Jubileuszu,
* przygotowywano odpowiednie dekoracje na poszczególne uroczystości, starano się o piękno liturgii (m.in. z wykorzystaniem pieśni okolicznościowych),
* zaprowadzenie kronik jubileuszowych, w których spisywano wydarzenia i podejmowane działania z racji Wielkiego Jubileuszu.

e/. z myślą o innych:
* organizowanie pielgrzymek dla ludzi świeckich współpracujących z siostrami (np. dla personelu zakładowego, dla dzieci z parafii i młodzieży), dla uczestniczących w charyzmacie,
* odpowiedź na apel Konsulty KWPŻZZ - zostały zebrane ofiary pieniężne i przekazane jako dar do rozporządzenia Ojca Świętego (pochodziły one z konkretnych wyrzeczeń każdej wspólnoty. np. postów, uproszczonych posiłków, dobrowolnej rezygnacji z upominków okolicznościowych, urlopu, ze znacznego ograniczenia potrzeb materialnych itp.),
* siostry pracujące w parafiach i katechetki w pracy z dziećmi i młodzieżą szczególną uwagę zwracały na przeżycia Roku Jubileuszowego, przygotowywały katechezy tematyczne, pielgrzymowały z dziećmi do kościołów jubileuszowych w celu uzyskania odpustu,
* wiele młodszych sióstr wzięło udział wraz z młodzieżą z różnych grup i parafii w XV Światowych Dniach Młodych w Rzymie oraz Europejskich Spotkaniach Młodych w Warszawie i w Barcelonie,
* dla młodzieży organizowano różne formy rekolekcji, spotkań, pielgrzymek, "otwartych dni", nabożeństw,
* w szkołach i miejskich domach kultury organizowano jasełka, akademie i koncerty,
* siostry organizowały posiłki dla głodnych - starano się, aby nikt z potrzebujących nie odszedł bez pomocy od furty klasztornej, odwiedzały osamotnionych, starszych i opuszczonych (często nawiązane w ten sposób przyjaźnie nadal trwają),
* rezygnując ze świątecznych upominków, siostry mogły zaoszczędzone pieniądze przeznaczyć na pomoc finansową dla biednych i wielodzietnych rodzin, wysyłały także paczki do potrzebujących w kraju i za granicą, do więzień, włączały się w różne akcje charytatywne inicjowane przez innych; we wspólnotach goszczono dzieci z domów dziecka, obniżano koszty opłat za internat dla uczennic z najbiedniejszych rodzin, udzielano gościny pątnikom zdążającym w pieszych pielgrzymkach do sanktuariów, zwłaszcza na Jasną Górę,
* włączenie się w podpisywanie petycji do organizacji międzynarodowych o darowanie długów krajom ubogim.

3. Owoce Roku Świętego.

Siostry podkreślają szczególnie następujące sprawy:
* ożywienie entuzjazmu religijnego i wdzięczności wobec Boga za dar wiary, za dzieło zbawienia, dokonane przez Jezusa Chrystusa, za dar Kościoła świętego i osobę Ojca Świętego, większe otwarcie i głębsze przeżywanie spraw Kościoła powszechnego i lokalnego,
* głęboka wdzięczność za dar Wcielenia i Odkupienia,
* pogłębienie życia duchowego, częstsza refleksja nad charyzmatem Zgromadzenia,
* większa mobilizacja każdej siostry do pracy nad sobą, podejmowanie osobistych postanowień dotyczących przemiany wewnętrznej i odnowy życia zakonnego, które owocują gotowością do zgody i przebaczenia,
* większe rozmodlenie, częsta adoracja Najświętszego Sakramentu - adoracja indywidualna pozostała potrzebą serca i jest nadal praktykowana,
* dziękczynienie za powołanie do życia zakonnego,
* studium, czytanie i kontemplacja Słowa Bożego i lepsze jego rozumienie, poszerzenie wiedzy z zakresu historii zbawienia i historii miejsc związanych z życiem Pana Jezusa,
* podjęcie pokuty i modlitwy za innych, nawracanie się i przebaczanie szczere i całkowite, bardziej świadome uczestniczenie w sakramentach, zwłaszcza pokuty i Eucharystii,
* pomaganie z większą miłością chorym biednym, samotnym, opuszczonym, załamanym, dzieciom i młodzieży; większa wrażliwość na potrzeby bliźnich, świadczenie z miłością usług wobec sióstr chorych i starszych, wyzwolenie ducha ofiarności i poświecenia,
* odnowienie ducha jedności i miłości we wspólnotach.

Jako szczególny owoc minionego roku można uznać codzienną, godzinną adorację Najświętszego Sakramentu we wspólnotach Zgromadzenia. Zaczęła się ona na wiosnę, w domu głównym; najpierw było to spontaniczne i nieregularne, ale bardzo szybko okazało się, że czas można wygospodarować każdego dnia. Obecnie w każdym domu siostry mają godzinną adorację, najczęściej wieczorem, według lokalnych możliwości.

Rok Jubileuszowy pobudził nas do większej wyrozumiałości, ofiarności i obdarzania miłością miłosierną tych, z którymi pracujemy każdego dnia; pozwolił głębiej zrozumieć sens przebaczenia i pojednania w życiu codziennym; pobudził do większej wdzięczności za nieskończoną miłość Bożą oraz pozwolił głębiej zrozumieć ogromne znaczenie Najświętszej Eucharystii.

II. KRONIKA INICJATYW, POMNIKÓW MATERIALNYCH I INNYCH CIEKAWSZYCH DZIEŁ JUBILEUSZOWYCH - wyciąg z niektórych sprawozdań

Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa:
* zaoszczędzono pewną sumę pieniędzy na ubrań i przyborów szkolnych dla dzieci najuboższych,
* każda wspólnota miała obmyślić i podjąć konkretny czyn jubileuszowy (Prowincja polska przyłączyła się do wspierających Papieskie Dzieła Misyjne),
* niektóre wspólnoty sfinansowały podróż i udział w rekolekcjach i spotkaniach młodzieży z Ukrainy, Białorusi i z Polski; dom jednej wspólnoty stał się też tymczasowym domem dla młodej dziewczyny;
* inicjatywa "Otwarty dom", która obejmowała spotkania z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, ale również wspólne celebracje uroczystości zakonnych.

Zgromadzenie Sióstr Albertynek Posługujących Ubogim:
* podjęcie w Roku Jubileuszowym: pracy charytatywnej w Archidiecezjalnym Centrum im. Jana Pawła II w Olsztynie, pracy w Domu dla Matki i Dziecka w Krakowie (dar jubileuszowy archidiecezji krakowskiej), pracy na Ukrainie.

Zgromadzenie Sióstr od Aniołów:
* wspólnota domu głównego przyjęła 40-osobową grupę młodzieży włoskiej i białoruskiej, która przyjechała do Polski na Europejskie Spotkanie Młodych.

Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej:
* założenie "skarbonki placówkowej" (zbierane w niej pieniądze to owoc wyrzeczeń, skromniejszych posiłków oraz imienin bez prezentów); pieniądze zostały przeznaczone na pomoc dla biednych ze Wschodu; na ten sam cel zostały przeznaczone pieniądze zaoszczędzone przez wspólnoty w wyniku podjęcia dwa razy w tygodniu ścisłego postu;
* siostry od tego roku regularnie rozpoczęły odwiedziny chorych w hospicjach, szpitalach oraz objęły duchową opiekę nad więźniami w Lublinie.

Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Karola Boromeusza (Trzebnica):
* zorganizowanie (w jednym dniu tygodnia) regularnych spotkań wakacyjnych dla dzieci z ubogich i wielodzietnych rodzin, mimo zewnętrznych utrudnień (brak właściwych pomieszczeń); ideą tych spotkań było dożywienie dzieci, zapewnienie atrakcyjnego dnia wakacyjnego, otoczenie ciepłem i akceptacją; kontakty te przedłużono na czas roku szkolnego.

Zgromadzenie Córek Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny:
* jako wotum jubileuszowe wybudowano kolejny sierociniec w Brazylii (Planaltina), a na wiosnę rozpocznie się budowa Domu Dziecka we Włocławku; w Jarmolińcach na Ukrainie otwarto Dom Dziecka dla kilkorga sierot; do Ługi (w Rosji) pojechały dwie siostry, by pracować wśród zaniedbanych dzieci; każdy dom Zgromadzenia na początku Roku Jubileuszowego zobowiązał się do pomocy biednej rodzinie lub dziecku.

Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety:
* w szczególny sposób przeżywały siostry rocznice przyjęcia sakramentów świętych - zarówno każda siostra indywidualnie, jak i w prowincjach; wspólnie wspomnienie poszczególnych rocznic obchodziły siostry w następujące dni: sakrament chrztu św. - w niedzielę Chrztu Pańskiego, sakrament pokuty - w święto Bożego Miłosierdzia, sakrament Komunii św. - w III niedzielę po Wielkanocy, sakrament bierzmowania - w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, złożenie profesji zakonnej - w uroczystość Wniebowzięcia NMP,
* z myślą o ludziach starszych, samotnych i chorych Prowincja poznańska postanowiła wyremontować obiekt po byłym szpitalu (jako zewnętrzny owoc Roku Jubileuszowego).

Zgromadzenie Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii:
* czynem jubileuszowym założenie placówki misyjnej na Ukrainie w Charkowie, jak również otwarcie kaplicy pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej w jednym z domów.

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi:
* godziny modlitwy o pokój" - całe Zgromadzenie, liczące tyle prowincji, ile tygodni w roku, podjęło nieprzerwany ciąg modlitwy (dzień i noc) - kolejna prowincja, podejmując modlitwę, otrzymywała od poprzedniej przesłanie pokoju i po tygodniu przekazywała je następnej; było to nasilone błaganie o pokój i zgodę i wynagradzanie Bogu za grzechy wojen, nienawiści i przemocy; post w tych dniach pozwolił na sfinansowanie leczenia chorego dziecka z Ukrainy,
* w kilku wspólnotach organizowano, i ma to swoją kontynuację, spotkania dla młodzieży na temat "non violence"; cieszą się one dużym zainteresowaniem,
* w ojczyźnie Jezusa - Nazarecie, Zgromadzenie podarowało teren na wybudowanie tam Międzynarodowego Centrum Przyjęć i Animacji Duchowej,
* wspólne działanie na rzecz ubogich w Zgromadzeniu zaowocowało w postaci wybudowania centrum edukacyjnego dla dziewcząt i kobiet na Cejlonie i w Myanmar (dawna Birmania) oraz utworzenia Kasy Kredytowej dla ubogich rodzin w Angoli,
* każda wspólnota w swoim środowisku wyszukała najbardziej potrzebujących i miała im przyjść z pomocą w taki sposób, by mogli sami potem radzić sobie w życiu (np. darowanie zadłużeń, znalezienie miejsca pracy, pomoc w reperacji walącego się domu, opłata kosztów nauki, itd.),
* wielkim darem Roku Jubileuszowego dla Zgromadzenia i ożywieniem ducha misyjnego była kanonizacja 7 sióstr - Męczenniczek z Chin.

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej:
* "międzyparafialny łańcuch jedności" - to jubileuszowa inicjatywa sióstr katechetek i nauczycieli w jednym z miast; tworzyło go cztery tysiące dzieci i młodzieży z różnych szkół. Poszczególne szkoły odpowiadały pięciu kolorom jubileuszowego logo.

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża:
* udział dziewięciu sióstr w Ogólnopolskiej Pielgrzymce Niewidomych do Rzymu; siostry służyły na wszystkich etapach - od organizacji do obsługi w trakcie pielgrzymki i jako przewodniczki; wraz z niewidomymi pielgrzymami (4 autokary z całej Polski - około 200 osób) uczestniczyły też w kanonizacji św. Faustyny,
* mimo wielkich trudności paszportowo-wizowych i finansowych udało się siostrom zorganizować z Charkowa do Rzymu dwie pielgrzymki młodych (na ŚDM); ponadto na Ukrainie z inicjatywy sióstr odbył dwukrotnie Jubileusz młodych (z udziałem ponad 2 tysięcy młodzieży).

Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego De Saxia:
* siostry wspomagały rodziny wielodzietne przez zmniejszenie odpłatności lub całkowite zwolnienie z opłat za pobyt dzieci w przedszkolach prowadzonych przez Zgromadzenie, udzielały też pomocy w innych formach (gwiazdkowe upominki dla dzieci z uboższych rodzin). Zorganizowały też (w czasie Adwentu 2000) w jednym z kościołów rekolekcje dla bezdomnych.

Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus (Prowincja wrocławska):
* podjęcie pracy w nowo otwartym Domu Księży Emerytów w Legnicy (będącym darem diecezji legnickiej dla kapłanów w Roku Jubileuszowym); ponadto skierowano siostrę do pomocy w prowadzeniu kuchni biskupiej w Sosnowcu; biuro misyjne umożliwiło wyjazd dwóch kolejnych sióstr na misje do Burundii.

Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo (Prowincja chełmińsko-poznańska):
* siostry otworzyły placówkę misyjną w Kazachstanie (lipiec 2000, trzy siostry), przejęły Dom Dziecka w Kartuzach, w którym pięć sióstr objęło opieką 60 dzieci, wybudowały i otworzyły w Bysławku (Bory Tucholskie) dom rekolekcyjny na 50 miejsc dla dzieci i młodzieży; w Poznaniu otworzono świetlicę dla ubogich dzieci z dzielnicy Główna.

Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo (Prowincja krakowska):
* Prowincja otwarła dom w Kątach (diecezja rzeszowska), aby siostry mogły tam kontynuować posługę ubogim w stacji Caritas oraz na Ukrainie, w Śniatynie (placówka o takim samym charakterze).

Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo (Prowincja warszawska):
* podpisanie umowy na oddanie działki i domu Zgromadzenia celem zorganizowania miejsca pobytu czasowego dla więźniów zwolnionych z zakładu karnego, a poszukujących pracy i możliwości wejścia w nowe życie,
* rozwinięcie pełnej działalności stołówki dla ubogich i bezdomnych, mieszczącej się w wyremontowanych specjalnie na ten cel pomieszczeniach na terenie posesji domu prowincjalnego,
* otwarcie dwóch domów: jednego na Białorusi - w Szumilinie (diecezja witebska) i jednego na Ukrainie - w Rychalsku (diecezja kijowsko-żytomierska) jako odpowiedź na wołanie Kościoła i ubogich.

Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP:
* w Roku Jubileuszowym Zgromadzenie wydało dwie duże pozycje maryjne:
1/ przewodnik po sanktuariach maryjnych pt. "Z dawna Polski Tyś Królową" (wyd. V, jubileuszowe),
2/ album - monografię pt. "Pani Nasza Jazłowiecka".

Zgromadzenie Sióstr Pallotynek:
* zorganizowano czuwanie młodzieży na Jasnej Górze "Ziarna nadziei" (wzięło udział około 600 młodych ludzi), czuwanie nocne na Jasnej Górze Współpracowników Apostolskich (ponad 1600 osób), Kongres Zjednoczenia 2000 w Ołtarzewie (zorganizowany wspólnie z księżmi pallotynami i ludźmi świeckimi),
* przejęto Dom Dziecka w Rudniku nad Sanem i rozpoczęto pracę wśród dzieci jako jubileuszowy dar Zgromadzenia,
* inicjatywy sióstr Inspiratorek Wspólnot Wieczernikowych: wędrowanie figurki Dzieciątka Jezus we Wspólnotach Małego Apostoła, rekolekcje jedności i sztafeta modlitwy i życia we Wspólnotach Wieczernikowych (modlitwa i czyny miłosierdzia).

Zgromadzenie Służebnic Matki Dobrego Pasterza (siostry pasterzanki):
* wyposażenie nowo powstałej kaplicy w jednej z wiosek w szaty, księgi i paramenty liturgiczne, wybudowanie nowej kaplicy półpublicznej jako jubileuszowego wotum Zgromadzenia,
* Zgromadzenie darowało dzierżawcy zaległy kilkuletni dług.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny:
* w niektórych wspólnotach siostry podjęły akcję Dzieciątko Jezus 2000, przygotowując gipsowe figurki Dzieciątka; dochód był przeznaczony na jałmużnę jubileuszową,
* trwałym znakiem Jubileuszu 2000 jest pomnik Świętej Rodziny w ogrodzie domu generalnego oraz budowa przedszkola w Lublinie, poszerzonego o oddziały integracyjne.

Zgromadzenie Sióstr Św. Rodziny z Bordeaux:
* ofiary i wyrzeczenia w Roku Jubileuszowym: Adwent 1999 - zaoszczędzone pieniądze zostały przeznaczone na pomoc ubogim rodzinom w ich własnych środowiskach (np. pokrycie kosztów ogrzewania mieszkań); Wielki Post 2000 - pomoc dla ubogich na Białorusi; Adwent 2000 - dofinansowanie rekolekcji zimowych prowadzonych przez Ekipę Duszpasterstwa Powołań Prowincji (dla dziewcząt z ubogich rodzin).

Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej (siostry serafitki):
* celem poprawy warunków życia dla osób starszych i samotnych w Domu Opieki w Oświęcimiu siostry podjęły kwestę w parafiach,
* w Roku Jubileuszowym podjęto inicjatywę objęcia szczególną modlitwą jubileuszową zmarłych sióstr; każda z sióstr otrzymała z nekrologu imię jednej siostry zmarłej, w intencji której miała ofiarować odpust zupełny.

Zgromadzenie Sług Jezusa:
* czynem jubileuszowym Zgromadzenia jest reorganizacja jednego z dzieł na rzecz pracy zadaniowej dla dziewcząt, a zgromadzeniową pamiątką - monstrancja ufundowana dla domu nowicjatu.

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP (śląskie):
* w roku jubileuszowym otwarto i poświęcono nowo wybudowany dom zakonny na Ukrainie w Krysowicach, z pomieszczeniami dla przedszkola i gabinetu leczniczego,
* wysłano dwie siostry do pracy apostolskiej na Białorusi,
* w Afryce, w Kamerunie, dla powołań tubylczych wybudowano dom nowicjatu oraz przychodnię dla ludzi chorych na trąd i dla młodzieży z pobliskich szkół,
* w Polsce otwarto nową ochronkę dla dzieci i dom opieki dla ludzi starszych i opuszczonych.

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej (dębickie):
* wotum Zgromadzenia na Wielki Jubileusz Roku 2000 jest Integracyjny Ośrodek Terapeutyczno-Wychowawczy dla Dzieci w Dębicy (przygotowany przez Zgromadzenie w zwróconym domu macierzystym); prowadzona jest w nim 3-oddziałowa oraz świetlica dla ponad 100 biednych dzieci i młodzieży z rodzin będących w wielorakich potrzebach.

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej (starowiejskie):
* w celu głębszego przeżycia tajemnicy Narodzenia Chrystusa Pana wydano drukiem trzy książki napisane w oparciu o Dziennik duchowy s. Marii Leonii Nastał, w którym zawarte jest nabożeństwo "Niemowlęctwa duchowego": Władysław Kluz OCD, Chcę być świętą, Stara Wieś 1993; Stanisław M. Kołdon OP, Nowenna do Dzieciątka Jezus, Kraków 1995; S. Leonia Maria Nastał: Uwierzyłam Miłości. Dziennik duchowy, wybór listów, Stara Wieś 2000,
* inne inicjatywy : skierowano do pracy misyjnej i apostolskiej w Afryce, Ameryce i na Wschodzie - 20 sióstr,
* duchowa adopcja dziecka poczętego (140 sióstr), utworzenie okręgów rekolekcyjnych dla młodzieży (1160 osób), przygotowanie dzieci do konkursów wiedzy religijnej na temat: 2000 lat chrześcijaństwa,
* wybudowano nowy budynek dla Zakładu Leczniczo-Opiekuńczego w Brzozowie,
* wyremontowano dom i otwarto przedszkole dla dzieci ubogich w Przemyślu,
* otwarto świetlicę środowiskową dla młodzieży w Przemyślu,
* ustawiono trzy figury Matki Bożej Niepokalanej.

Zgromadzenie Sióstr Św. Teresy Od Dzieciątka Jezus:
* w ciągu roku każda wspólnota zakonna w wyznaczonym miesiącu składała wotum trzech intencji zamawianych Mszy św.: dziękczynna za dar Wcielenia i Odkupienia; uwielbienia Trójcy Przenajświętszej, za Kościół św. i nieustanną w Nim obecność w Słowie Bożym, sakramentach i Ludzie Bożym; prośby o łaski Boże w Trzecim Tysiącleciu dla Zgromadzenia i świata.

Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego:
* przygotowaniem do Jubileuszu był Synod Urszulanek SJK (odwołujący się do metody pracy stosowanej w Kościele). Miał on na celu podjęcie refleksji nad "dziś" i "jutro" pod kątem wierności charyzmatowi i w duchu Wielkiego Jubileuszu. Hasło Synodu: Rozpoznać czas nawiedzenia i Co mówi Duch Święty urszulankom SJK.. Przebiegał w trzech etapach. Etap I - rok liturgiczny 1998: praca we wspólnotach lokalnych; etap II - synody w poszczególnych krajach i centrach (prowincjach) Zgromadzenia; etap III - Synod Plenarny Urszulanek SJK, w którym uczestniczyły reprezentantki wszystkich krajów, gdzie jest obecne Zgromadzenie, reprezentantki poszczególnych pokoleń, dziedzin życia i działalności apostolskiej. Dokument końcowy w formie obszernego Listu posynodalnego zawiera ustalenia posynodalne i kierunki pracy duchowej i apostolskiej. Otrzymała go każda siostra osobiście i był on podstawą dalszej pracy duchowej Zgromadzenia,
* Zgromadzenie zwiększyło liczbę miejsc w domach dla młodzieży uczącej (przygotowanie dwóch domów jako internaty dla studentek), ufundowanie kilku stypendiów dla studentek, opłacanie bonów żywieniowych dla dzieci w szkołach, okazjonalna współpraca z instytucjami charytatywnymi, świetlice dla dzieci potrzebujących z różnych względów szczególnej opieki,
* poszerzenie obecności Zgromadzenia na Wschodzie, na Ukrainie i Białorusi, jako odpowiedź na prośbę miejscowych Kościołów i dar jubileuszowy Zgromadzenia.

Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej:
* zaangażowanie w prace związane z przygotowaniem Kongresu Eucharystycznego, a potem Ogólnopolskiego Kongresu Misyjnego,
* opracowano w różnych językach kalendarz na rok 2000 z uwzględnieniem historii Zgromadzenia,
* organizowano wewnątrzszkolne konkursy biblijne, w jednej ze szkół ofiarowano nauczycielom i uczennicom Pismo Święte, przeprowadzono kursy Nowej Ewangelizacji, uczennice zbierały w szkole dary dla ubogich,
* otwarto przy parafii świetlicę profilaktyczno-wychowawczą dla dzieci i młodzieży, (którą prowadzą siostry, a korzysta z niej 80 osób).

Zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych:
* przez cały Rok trwała w Zgromadzeniu peregrynacja krzyża z relikwiami Krzyża Świętego,
* we wszystkich wspólnotach siostry ożywiły praktykę odwiedzania chorych i starszych osób mieszkających na terenie parafii.

Zgromadzenie Sióstr Wynagrodzicielek Najświętszego Oblicza:
* owocem wysiłków charytatywnych na rzecz potrzebujących jest otwarcie świetlicy środowiskowej dla dzieci ze szkoły podstawowej w Błaszkach koło Sieradza.

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi:
* otworzono: jadłodajnię dla około 200 ubogich (Poznań), przedszkole dla 50 dzieci (Warszawa-Płudy), szkołę dla dzieci specjalnej troski (Brwinów).

Zgromadzenie Sióstr Salwatorianek:
* pozytywnie odpowiedziano na rzymski projekt Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 pod nazwą "Nowi męczennicy" i w tym celu zebrano i sporządzono materiały informacyjne o dwóch siostrach Zgromadzenia, które zostały zamordowane przez żołnierzy radzieckich w Mikołowie w 1945 r.,
* darem jubileuszowym było: odnowienie półpublicznej kaplicy, odrestaurowanie kaplicy szpitalnej w Wojewódzkim Szpitalu Reumatyczno-Rehabilitacyjnym w Goczałkowicach Zdroju,
* podjęto starania, aby powstała w Polsce III gałąź Zgromadzenia czyli świeccy salwatorianie i salwatorianki,
* opracowano i wydano książkę pt. "Zbawieniem Twoim Jestem Ja", podsumowującą działalność salwatorianek na ziemiach polskich).

Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (Kraków):
* otwarto trzy nowe domy zakonne: w Rzeszowie, gdzie siostry podjęły się zorganizowania i prowadzenia Domu Samotnej Matki i Interwencji Kryzysowej dla diecezji rzeszowskiej; pozostałe dwie placówki powstały poza granicami Polski, ale prowadzone są przez Polki: na Ukrainie - w Brodach placówka charytatywna (diecezja lwowska), oraz placówka parafialna we Francji - Neuf Marche (diecezja Rouen),
* podjęto inicjatywę z dziedziny duchowej formacji dla młodzieży, w której znalazł się m.in. cykl spotkań z zakonnikami prezentującymi główne nurty duchowości chrześcijańskiej (karmelita, jezuita, benedyktyn, franciszkanin).

ZAKOŃCZENIE

Wiele sprawozdań podkreśla, że siostry starały się żyć ze "zdwojoną gorliwością". Wraz z tymi, dla których pracują i z którymi dzielą życie w apostolstwie i modlitwie starały się jak najpełniej skorzystać z jubileuszowych darów zawartych w symbolach: pielgrzymki, odpustu, oczyszczenia pamięci, pomocy dla potrzebujących i pamięci o męczennikach.

Teksty sprawozdań w całości zostały zamieszczone w Biuletynie KWPŻZZ, nr 13, marzec 2001.