|
[.:] 2005 - Św. Zygmunt Gorazdowski (1845-1920) - Benedykt XVI |
 |
Na zakończenie Roku Eucharystycznego, 23 października 2005 r., w Rzymie papież Benedykt XVI dokonał jego kanonizacji. W ten sposób Kościół św. ubogacony został nowym Świętym, lwowskim Apostołem Bożego miłosierdzia, "Ojcem ubogich", który promieniował duchowością komunii i całe życie poświęcił dla dobra bliźnich.  Założyciel Zgromadzenia Sióstr św. Józefa Święty ks. Zygmunt Gorazdowski urodził się w Sanoku 1 listopada 1845 r. Od dzieciństwa ciężko chorował na nieuleczalną wówczas gruźlicę płuc. Po ukończeniu gimnazjum w Przemyślu podjął studia prawnicze na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, które przerwał na drugim roku, wstępując do lwowskiego seminarium duchownego. Po ukończeniu teologii, ze względu na gwałtowne nasilenie się choroby i niebezpieczeństwo utraty życia, odroczono jego święcenia na czas nieokreślony. Dopiero po 2-letnim leczeniu dnia 25 lipca 1871 r. w katedrze lwowskiej przyjął święcenia prezbiteratu.
Od początku swej pracy duszpasterskiej dał się poznać jako człowiek posiadający wyjątkowy charyzmat miłosierdzia wobec najuboższych i potrzebujących pomocy. Tak np. podczas epidemii cholery w Wojniłowie z zupełnym zapomnieniem o sobie spieszył z pomocą chorym, a zmarłych własnymi rękami wkładał do trumny.
W 1877 r. rozpoczął działalność duszpasterską i dobroczynną we Lwowie. Najdłużej, bo ok. 40 lat, pracował w parafii św. Mikołaja. Jako kapłan należący do Trzeciego Zakonu św. Franciszka z Asyżu, wykazywał wielkie umiłowanie Eucharystii i jej centralne miejsce w swojej kapłańskiej duchowości i posłudze. Należał także do Stowarzyszenia Nieustającej Adoracji, w związku z czym dodatkowo zobowiązał się do adoracji Najświętszego Sakramentu, do udziału w nabożeństwach eucharystycznych i procesjach.
Będąc człowiekiem głębokiej modlitwy, kontemplacji Męki Pańskiej i adoracji Jezusa Eucharystycznego, z nadzwyczajną żarliwością podejmował wciąż nowe inicjatywy apostolskie, a niezwykła wrażliwość na ludzkie cierpienie przynaglała go do konkretnych działań. W tym czasie - jako wikariusz parafii, administrator, a potem proboszcz - w wielu szkołach podjął pracę katechetyczną, angażował się w pracę wydawniczą i redaktorską. Wydał kilka edycji opracowanego przez siebie Katechizmu, katolickie Zasady i przepisy dobrego wychowania dla rodziców i wychowawców, Rady dla młodzieży, artykuły. Założył też Towarzystwo Bonus Pastor, wspomagające pracę kapłanów. Zainicjował i wprost ufundował we Lwowie szereg dzieł chrześcijańskiego miłosierdzia, takich jak: dom pracy dobrowolnej dla żebraków, tanią kuchnię ludową, zakład dla nieuleczalnie chorych i rekonwalescentów, internat dla ubogich studentów seminarium nauczycielskiego, Zakład Dzieciątka Jezus dla samotnych matek i porzuconych niemowląt, katolicką polsko-niemiecką Szkołę św. Józefa. Heroiczna miłość ks. Z. Gorazdowskiego do Boga i bliźnich sprawiły, że do prowadzenia powyższych dzieł powołał 17 lutego 1884 r. Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa.
Zmarł we Lwowie, w opinii świętości, 1 stycznia 1920 r.
Proces beatyfikacyjny ks. Z. Gorazdowskiego rozpoczął się w prokatedrze lubaczowskiej 29 czerwca 1989 r. Dnia 26 czerwca 2001 r. Ojciec św. Jan Paweł II beatyfikował go we Lwowie podczas swojej pielgrzymki na Ukrainę. Natomiast na zakończenie Roku Eucharystycznego, 23 października 2005 r., w Rzymie papież Benedykt XVI dokonał jego kanonizacji. W ten sposób Kościół św. ubogacony został nowym Świętym, lwowskim Apostołem Bożego miłosierdzia, "Ojcem ubogich", który promieniował duchowością komunii i całe życie poświęcił dla dobra bliźnich.
Liturgiczne wspomnienie św. Z. Gorazdowskiego, kapłana, obchodzimy 26 czerwca.
|
