| I - Relacje z pracy w grupach |
 |
| Wpisany przez Sympozjum |
| sobota, 28 marca 2009 20:15 |
|
1. Czy nasze wspólnoty praktykują codzienny rachunek sumienia - ogólny i szczegółowy? * w każdym reprezentowanym zgromadzeniu istnieje praktyka rachunku sumienia: szczegółowy w południe i ogólny wieczorem * często Słowo Boże stanowi kanwę rachunku sumienia 2. Czy, kiedy i jak jesteśmy do tego wdrażani? * na każdym etapie formacji * wdrażanie poprzez: - rozważanie Słowa Bożego - pisma i wskazówki pozostawione przez Założycieli - wykłady - konferencje, sesje - miesięczne dni skupienia (dłuższy rachunek sumienia z pomocniczymi pytaniami) - wspólne przygotowanie do spowiedzi przez nabożeństwa pokutne - kapituły win, rewizję życia - udział w rekolekcjach 3. Czy jesteśmy z tej praktyki zadowoleni? Co nam przeszkadza? * siostry cenią ten czas i są wierne tej praktyce * przeszkodą w praktyce rachunku sumienia są: - brak gorliwości i zaangażowania w życie duchowe - brak wyciszenia - praca apostolska w nadmiarze, zmęczenie - zabieganie, aktywizm, rutyna - opory wewnętrzne przed akceptacją własnej słabości 4. Czy czas przeznaczony przez regułę (bądź utartą praktykę) na odprawianie rachunku sumienia jest wystarczający? Co utrudnia ewentualną reformę? * najczęściej rachunek sumienia trwa 5-15 minut (wspólnie lub indywidualnie) - są różne zapotrzebowania sióstr: dla jednych jest zbyt krótki, dla drugich za długi, dla potrzebujących jest zazwyczaj możliwość indywidualnego przedłużenia * siostry często nie ograniczają się do czasu wyznaczonego, ale w różnych momentach dnia czynią refleksję nad swoją pracą wewnętrzną i wiernością Bogu, sposobność taką daje czas medytacji, Eucharystii, osobistej modlitwy, czytania duchownego * reforma winna dokonywać się oddolnie, od przygotowania ludzi, a nie od przepisów * należy wychowywać siostry do dojrzałego rachunku sumienia - przejście od religijności "emocjonalnej" do życia wartościami 5. Jak jakość codziennego rachunku sumienia wpływa na łatwość wchodzenia w bezpośrednie przygotowanie się do Sakramentu Pokuty i Pojednania i na wierność w przystępowaniu do Sakramentu Pojednania? * siostra, które jest wierna praktyce rachunku sumienia szczegółowego i ogólnego ma łatwość w przygotowaniu się do Sakramentu Pojednania - poznaje siebie, poznaje swój grzech, swoje słabości, wady i dobro, które Bóg czyni w niej - wchodzi w osobistą relację miłości z Bogiem jako Ojcem - otwiera się na miłość Boga - doświadcza jak Bóg wypełnia swoje Słowo, że tam, gdzie wzmógł się grzech, tam obficiej rozlała się łaska * zaniedbywanie, brak wierności w rachunku sumienia odbija się na owocności sakramentalnego spotkania z Bogiem, które zawsze jest łaską. |
Inne
Biuletyny Konferencji
